Aktualności

Małgorzata Kazimierczak
Labirynt idei ZDARZEŃ

Wernisaż: 25.01.2019 r., godz.: 18:30

Miejsce: Galeria Sztuki, pl. Katedralny 1

Wystawa czynna od 10.01.2019 do 23.02.2019 r.

Wstęp wolny

 

 

Idea zdarzeń to twórcza koncepcja Małgorzaty Kazimierczak podkreślająca procesualny i intermedialny charakter przestrzeni instalacyjnych, które tworzy. Są to przestrzenie wypełnione zmiennymi obrazami projekcji filmowych, dźwiękiem, interaktywnymi obiektami i działaniami twórczymi otwartymi na widza.

Przestrzenie samodefiniujące się, jak określił je kiedyś Marek Śnieciński, to przestrzenie samookreślające własną istotę, dialogujące i otwarte na relacje z odbiorcą.

Przestrzeń dialogująca jest twórczą koncepcją przestrzeni wchodzącej w intelektualną relację z widzem. Jest to przestrzeń wypełniona słownymi przekazami, nawiązująca za pomocą idei korelację, wymianę i łączność z widzem na wielu płaszczyznach. W przestrzeniach instalacyjnych Małgorzaty Kazimierczak odbywają się audio-wizualne procesy zdarzeń. Odbiorca nie ogląda przestrzeni wyłącznie z zewnątrz, lecz jej doświadcza, wchodzi do wewnątrz i staje się z nią na chwilę całością.

Według słów samej artystki, sztuka jest nieustającym procesem, próbą poznawania, kształtowania i wyrażania procesów wewnętrznych poszukiwań jednostki w zderzeniu z potocznością, kulturowością oraz strategią społeczną. Jest to proces otwarty, ciągły, charakteryzujący się przenikaniem wielu płaszczyzn, dopełniający się. Proces „w trakcie”, w ciągłym ruchu, gdzie doświadczenia, przeniesione z jednego obszaru życia i tworzenia na inny, uzupełniając się powodują zaczyn do następnych poszukiwań. Procesowi temu towarzyszy pojawienie się stałych elementów: znaków własnych. Owe znaki przybierają nowe kształty, formę i znaczenie wchodząc drogą poszukiwań i eksperymentów w różne media. Umożliwia to pokazanie jednego zagadnienia z wielu stron, w sposób dynamiczny, wielopostaciowy, różnorodny. Jest to dążenie do procesu otwartego, nieograniczonego, rozwijającego się w czasie…

 

 

Małgorzata Kazimierczak (ur. w 1968 r. w Lubaniu) ukończyła studia na wydziale Malarstwa, Grafiki i Rzeźby ASP we Wrocławiu. Uzyskała tytuł doktora sztuki i pracuje na stanowisku adiunkta na macierzystej uczelni w pracowni Fotografii i Intermediów w Katedrze Rzeźby i Działań Przestrzennych. Artystka od lat pracuje w obszarze sztuki idei, koncepcji, przestrzeni instalacyjnej, obiektu, rzeźby, rysunku, grafiki, fotografii, filmu, performansu, video artu. Zrealizowała kilkadziesiąt wystaw zbiorowych i indywidualnych w kraju i za granicą, jest zapraszana na międzynarodowe festiwale sztuki. Otrzymała nagrodę jury na wystawie ,,Inne Media,’’ BWA Wrocław. Jest związana od pierwszej edycji z wrocławskim festiwalem WRO, gdzie wielokrotnie prezentowała swoje instalacje i filmy oraz z Galerią Entropia. Prowadzi warsztaty artystyczne w kraju i za granicą. Jest animatorką wielu artystycznych inicjatyw. Kilkanaście lat zajmowała się eksperymentalnym teatrem i pracowała w sferze ekspresji performatywno-ruchowej, poznając swój potencjał poprzez ruch, improwizacje i ciało w alternatywnym teatrze poszukującym – Wrocławskiej Grupie Działań Teatralnych. Jej dotychczasowy dorobek artystyczny został uhonorowany wytypowaniem audio-wizualnej instalacji przestrzennej pt.: ,,Inkubator Utopii’’ do reprezentacyjnej kolekcji Dolnośląskiej Zachęty Sztuk Pięknych we Wrocławiu oraz w do kolekcji Muzeum Współczesnego Wrocławia.

 

Plakat-Kazimierczak_resize

 

 

 

    ⃝                 ⃝                 ⃝⃝⃝

 

 

40, a nawet 47 …

Jubileuszowa niezależność Galerii Sztuki w Legnicy

Wystawa czynna od 14.12.2018 do 30.01.2019 r.

Wernisaż: 21.12.2018 r. 

godz. 17.30 – Hol Starego Ratusza (Rynek 39)
godz. 18.00 – Galeria Ring (Rynek 12)

Miejsce:

Galeria Sztuki, pl. Katedralny 1

Galeria Ring (Rynek 12)

Wstęp wolny

 

18 stycznia 1998 na mocy Uchwały Wojewódzkiej Rady Narodowej ówczesna Czarna Galeria BWA, istniejąca i działająca już od 1971 r., stała się pełnoprawną instytucją kultury Galerią niezależną od wrocławskiej delegatury BWA. Od samego początku Galeria była matecznikiem środowiska artystycznego Zagłębia Miedziowego, ale wraz ze wspomnianą zmianą statusu zyskała pełną samodzielność programową i organizacyjną. To był istotny przełom w jej historii, dlatego fakt, że mija od niego równe 40 lat, chcemy szczególnie podkreślić i zaakcentować. Wybijanie się na niezależność zawsze jest bardzo ważne, inspirujące i motywujące, co znalazło wyraz w aktywności tej „starej-nowej” Galerii o nowym statusie. Nowego wymiaru i znaczenia zyskały rozpoczęte kilka lat wcześniej przeglądy miejscowej plastyki, funkcjonujące do dziś pod nazwą Wystawa Plastyki Zagłębia Miedziowego (WPZM), narodziło się SREBRO, PROMOCJE i PLENERY OSETNICKIE oraz wiele innych ciekawych legnickich projektów. Powstały też filie naszej Galerii w Lubinie – Galeria Zamkowa i w Głogowie – Galeria nad Studnią.
Jubileusz formalnego i merytorycznego usamodzielnienia się naszej Galerii uczcimy dwoma wystawami: Od Czarnej Galerii do Galerii Sztuki! – dokumentalno-archiwalną pokazującą niektóre wydarzenia z tej prawie półwiecznej historii, w oprawie kilku prac nieżyjących już artystów (hol Starego Ratusza) oraz aktualną wystawą prac wybranych 40 (+7) artystów Zagłębia Miedziowego pt.: NA SWOIM. 40 lat niezależności Galerii Sztuki w Legnicy (Galeria Ring). To podwójne spotkanie ze sztuką Zagłębia będzie wspaniałą okazją do uczczenia tak ważnej dla całego regionu i jego środowiska artystycznego rocznicy oraz złożenia sobie świątecznych życzeń!

P.S.
40 a nawet 47 … to ostatni w tym roku projekt Galerii Sztuki i wernisaż wystawy pod dotychczasowym kierownictwem dyrektora Zbigniewa Kraski. Będzie więc miał symboliczny wymiar, bo w tej roli będzie jego pożegnalnym spotkaniem ze środowiskiem plastycznym Zagłębia Miedziowego, któremu poświęcił ostatnie 20 lat swojej aktywności.

 

Galeria RING

Monika Aleksandrowicz, Henryk Jan Baca, Konrad Banaszkiewicz, Karol Budrewicz, Katarzyna Doszczak – Fuławka, Halina Engel-Samorek, Karolina Gajda, Łukasz Gierlak, Marta Grzesik, Małgorzata Hadam-Banaszkiewicz, Zbigniew Halikowsk, Anna Janusz-Strzyż, Jarosław Jaśnikowski, Ireneusz Józefczuk, Krzysztof Juretko, Małgorzata Korenkiewicz, Maria Król, Piotr Krzyżanowski, Krzysztof Kułacz Karpiński, Małgorzata Maćkowiak, Katarzyna Makowska, Krzysztof Makowski, Agnieszka Matwiejszyn, Grzegorz Matwiejszyn, Kamila Matwiejszyn, Ewelina Mederska Renata Michajłow, Łukasz Morawski, Grzegorz Niemyjski, Maria Owczarek, Czesław Pietraszko, Roma Pilitsidis, Telemach Pilitsidis, Kacper Piskorowski, Jelena Połujanowa, Maria Rogala, Norman Smużniak, Agnieszka Sobecka, Jasiek Zborucki, Bogusław Zen.

 

Hol Starego Ratusza

Urszula Andrejczyn, Bronisław Chyła,  Aleksandra Frydrychowicz-Zając, Hanna Krzewska-Lis, Edward Mirowski, Jadwiga Suchecka-Dyląg, Agnieszka Dorota Wlaźlak.

 

Plakat Wystawa 40 WPZM_resize

 

 

 

    ⃝                 ⃝                 ⃝⃝⃝

 

 

Karol Budrewicz

Brutal w Skopje

Miejsce: Galeria Pacykarz, pl. Katedralny 1

Wstęp wolny

 

Na Dworcu Kolejowym w Skopje zegar wskazuje godzinę 5.17. Jest parny poranek 26 lipca 1963 roku.
75 % zabudowań leży w gruzach. 17 sekund trwał wstrząs o sile 6,3° w skali Richtera, 6 km pod dnem rzeki Wardar, w samym centrum miasta. Nie żyje 1070 osób, a prawie 185 000 zostaje bez dachu nad głową.
Stolicę Socjalistycznej Republiki Macedonii postanowiono odbudować jako „symbol braterstwa i jedności narodów Jugosławii”. Głównym projektantem odbudowy został Kenzo Tange. Dyrektorem programu ONZ do planowania odbudowy Adolf Ciborski, Polak. Powstająca zabudowa była mocno utrzymana w duchu socmodernizmu i brutalizmu.
Centrum zaczął zalewać szary, surowy beton.
Powoli miasto stawało się galerią wybitnych obiektów architektonicznych, wymienianych wśród najlepszych światowych realizacji tamtych lat i ówczesnej estetyki budowlanej.
Dziś, po ponad 50 latach, odbudowane centrum znika. Szare, betonowe perły zmieniają się w gruz, w ich miejscu stają nowe, niekoniecznie udane, imitacje zabytków.
Na starym Dworcu Kolejowym z Skopje, zegar nadal wskazuję godzinę 5.17.

Prezentuję Państwu część cyklu zdjęć, które zrobiłem we wrześniu 2016 roku. Skupiłem się na wyszukiwaniu tych ostatnich pereł. Oto akademik Goce Delcev, zaprojektowany przez Georgia Konstantinovskiego, znanego i utytułowanego serbskiego architekta, jedna z zapomnianych pereł architektury, którą, ze względu na zły stan techniczny budynku, miasto podobno chce wyburzyć.

Karol Budrewicz

 

 

Wernisaż:

 

Zdjęcia prac:

 

Absolwent Prywatnego Policealnego Studium Fotograficznego PHO-BOS we Wrocławiu. Zajmuje się fotografią dokumentalną i kreacyjną oraz technikami szlachetnymi. Od ponad 10 lat związany z Teatrem Modrzejewskiej w Legnicy. Jeden z najlepszych polskich fotografików teatralnych, finalista ogólnopolskiego Konkursu Fotografii Teatralnej, zorganizowanego w 2017 r. przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie.

Wybrane wystawy: Wielkie Świętowanie, Hol Teatru im. Heleny Modrzejewskiej, Legnica, 2018; XXVII Wystawa Plastyki Zagłębia Miedziowego, Galeria Sztuki, Legnica, 2015; Odkrywanie, Cafe Modjeska, Legnica, 2009; Portret, Muzeum Ślężańskie, Sobótka, 2008; Przypadek, dokumentacja, kreacja, Galeria Światłocień, Wrocław, 2004

 

 

Plakat Budrewicz_resize

 

 

    ⃝                 ⃝                ⃝